• Strona główna
• Stowarzyszenie
• Galeria zdjęć
• SŻP jako OPP
• Bregart
• Konkursy
• Forum SŻP
• Linki

11.08.2007 - Rusza CBA - Centralne Biuro Antyliterackie

Literackość przeciętnemu człowiekowi kojarzy się z czymś odległym, być może nabzdyczonym, nadętym, zrozumiałym dla filologów. Tymczasem potrzeba werbalizacji, nazywania uczuć, zdarzeń w świecie subtelnym wydaje się być dość powszechna i dla wielu osób tak naturalna jak oddychanie. Pomysł na literaturę w jakimś sensie demonstracyjnie odwróconą od stereotypu i szkolnej akademii był jedną z głównych idei napędzających Stowarzyszenie Żywych Poetów i stąd też wziął się pomysł by realizowane z różnym powodzeniem w latach ubiegłych inicjatywy literackie objąć jedną nazwą.

Centralne Biuro Antyliterackie - bo taką żartobliwą nazwę przyjęto dla nowego cyklu spotkań - ma łączyć w sobie cechy i elementy działań takich jak "wieczory niedokończone" (realizowane w latach 2002-2004), "DNA tekstu" (w latach 2005-2006) i "Niedzielne Pogotowie Literackie" (2006). Oprócz spotkań autorskich CBA ma obejmować spotkania dyskusyjne (w planach cykl spotkań o "zakazanych" lub "źle obecnych w szkole" lekturach), wernisaże, prezentacje młodych autorów i autorek do tej pory anonimowych, happeningi i performance.

C.B.A. zainaugurowało swoją działalność 11 sierpnia 2007, w sobotę, o godzinie 19:00, na małej scenie Brzeskiego Centrum Kultury spotkaniem pod tytułem "Tryptyk Damski". Głównymi bohaterkami spotkania były trzy młode adeptki poezji, stawiające swoje pierwsze, chociaż śmiałe, kroki - Magdalena "Liselle" Święcicka, Ola "Ruda" Stanek i Urszula "Chudzian" Juszczak. Każda z nich to już osobny poetycki świat odniesień i pomysłów na wiersz. O tym, co je łączy a co dzieli można było się przekonać w rozmowie i poezji. Spotkaniu towarzyszyła wystawa prac fotograficznych Adriana Najczuka młodego fotografika, pomysłodawcy zainicjowania przy SŻP Koła Miłośników Jednorożców - czyli grupy zainteresowanej wyłącznie fotografia analogową.

Kolejne spotkanie C.B.A., zatytułowane tym razem "Patrząc na mnie z boku. Fragmenty", odbyło się 27.10.2007 w Galerii Sztuki Współczesnej Brzeskiego Centrum. Swoje wiersze czytał oraz inscenizował Jarosław Pawłowski. Był to wieczór retrospekcyjny. Wiersze autora powstawały na przestrzeni ostatnich 10 lat. Artysta nie ograniczył się jedynie do suchej recytacji. Zgodnie z przekazem z plakatów towarzyszyły mu "gadżety" - przedmioty a raczej ich uproszczone przedstawienie, interpretujące i metaforyzujące różnorakie hobby oraz zainteresowania autora. Wokół nich udało się tematycznie rozmieścić wiersze. Tak powstała instalacja, która mogłaby snuć swoją własną historię nawet bez uczestnictwa twórcy. W czasie samego przedstawienia-recytacji słuchacz miał okazję na osobisty kontakt z wierszami poprzez ich przedruki w powiększonym formacie oraz poprzez wspomniane "gadżety" będące platformą oraz kluczem do właściwej interpretacji. Nie obeszło się też bez odrobiny interaktywności ...

Kolejne spotkanie Centralnego Biura Antyliterackiego i Stowarzyszenia Żywych Poetów odbyło się 09.02.2008 w Galerii BCK, Ratusz - Rynek, Brzeg, o godz: 18:00 - był to wieczór niezupełnie autorski pt "od snów do słów do ciała do zjaw". Wystąpiły: Marta Burzyńska i Ola Goriaczko, oraz: Ł. Abalar, J. Cortazar, Z. Ginczanka, H. Miller,H. Poświatowska, E. Sabato.

CBA na Dzień Kobiet
Wieczór CBA, 8 marca, Galeria BCK, godz. 18:00
Piotr Makowski (wiersze) - SOUNDTRACK LIVE - Jakub Wilk (gitara)
WSTĘP WOLNY

Piotr Makowski - ur. 1988. Autor tomu poetyckiego "Niektórzy mają się lepiej" (2005). Dotychczas publikował w "Borussii", "Portrecie" oraz w internetowych wydaniach "Pro arte", "Undergruntu" i "Dobrej erotyki". Swoje wiersze czytał m.in. podczas 6. Majowego BUUMu Poetyckiego, Spotkań Zamkowych "Śpiewajmy poezję" oraz w trakcie drugiej edycji festiwalu Pora Poezji. Mieszka pod Olsztynem oraz we Wrocławiu.

"Soundtrack" LIVE to performance Piotra Makowskiego oparty na przygotowywanej właśnie do druku książce tegoż. To podzielona na wiersze historia o trudnościach w nawiązaniu relacji pomiędzy mężczyzną a kobietą, oddana jednak - głównie poprzez odwołania do kultury popularnej - w ręce czytelnika w mocno zniekształconej, przerysowanej i zbanalizowanej formie, która sugeruje, że sens tomu leży tak naprawdę zupełnie gdzie indziej. "Soundtrack" to hipertekst. "Soundtrack" to avant-pop. Mówi o nim Piotr Siwecki: "Makowski stosuje się do zasad postmodernistycznej gry, miesza style, wykorzystuje rozmaite konwencje w szczątkowej postaci, a przy tym pozostaje wierny elementarnej, poetyckiej wrażliwości w postrzeganiu świata ludzkich emocji. Można odnieść wrażenie, że autor nie lubi swoich bohaterów, ale to wrażenie mylne. Makowski pokazuje swoich bohaterów tak, jak to robią reżyserzy tacy jak David Lynch czy Quentin Tarantino - Makowski i współczuje swoim bohaterom, i ich gani, traktuje ich po prostu po ludzku, po przyjacielsku. [.] Mam nieodparte wrażenie, że Makowski chce sprowokować czytelnika, by przestał widzieć jedynie albo typowość, albo poszczególność. Mam wrażenie, że Makowski chce zmusić czytelnika do odczytań symultanicznych, ba, chce czytelnika tomu poetyckiego zamienić w czytelnika hipertekstu, a to już sztuka nie lada."