Robert Kuśmirowski (ur.1973) 

W lutym 2002 w ramach wystawy "drugie pozaginania rysunkowe" w programie Młodego Forum Sztuki Galerii Białej, Robert powołał specyficzną sytuację medialną, która polegała na wykorzystaniu Poczty Polskiej w roli gwaranta potwierdzającego przesyłki pocztowe jako obiekty artystyczne. Robert przesłał do Galerii Białej trzy listy. Nie wywołałoby to być może żadnych emocji gdyby nie fakt, że były one w całości rysunkami. Szczególne znaczenie w tym wypadku miały znaczki, gdyż one również zostały narysowane. Otrzymane listy miały prawdziwą jedynie pieczątkę, która będąc urzędowym stemplem pocztowym, formalizowała "prawdziwość" całej reszty. Było to zatem działanie na rzecz sztuki, poprzez fakt zatwierdzenia przesyłki jako artystycznej, gdyż w istocie "prawdziwą" nie była.

Obecna realizacja Roberta Kuśmirowskiego, łączy w sobie doświadczenia, wynikające z procesu przerysowywania dokumentów, jak również odnosi się do osobistych nieuchwytnych wspomnień, które zwykle stają się jedynie mglistą mgiełką z lat dzieciństwa. Jest to próba ich materializacji; nadania im formy wizualnej, która być może okaże się tożsama z zapisem przechowywanych przeżyć autora. Dotyczą one przede wszystkim jego pierwszych kontaktów z Polską Koleją Państwową jeszcze w latach siedemdziesiątych. Długo przechowywany obraz poczekalni kolejowych, kas biletowych z kasjerkami, torowisk, wagonów towarowych, sygnalizatorów, dźwięków i zapachów... Na szczęście pracownie Zespołu Szkół Kolejowych w Lublinie i Muzeum Kolejnictwa Wąskotorowego w Karczmiskach przechowało do tej pory sporo eksponatów z dawnego wyposażenia stacji kolejowych. Część z nich pojawi się na wystawie, być może również wagon towarowy? Czy istnieje prawdopodobieństwo dotknięcia go w Galerii Białej? 
Jan Gryka